Taalthema : Ridders. Uitstap naar het Gravensteen.

We hadden er veel over geleerd, getekend en beleefd..... over die ridders, jonkvrouwen, graven en burchten en kastelen.........
En eindelijk was het zo ver. Donderdagmiddag na onze lunch in de klas vertrokken we met onze schoolbus naar het Gravensteen. Juf Ruth die een groot deel van het thema aan de kinderen onderwees was er ook bij.

Wat zag de burcht er groot uit. Aan de ene kant lag de slotgracht. Samen onder de toegangspoort.
En zo zag het er vroeger uit.

Onze gids verwelkomde ons en ze bracht ons eerst naar de kamer waar de burggraaf zijn bezoekers ontving. Daar mochten we ons omkleden zoals echte graven of ridders.

We voelden aan de stenen, deze waren ruw en onregelmatig van vorm. De muren werden heel sterk opgebouwd en ze waren ook erg dik. Ook was er een open haard in de kamer.

De gids leidde ons hier naar het huis van de graaf, daar woonde hij met zijn gezin.

Daarna kwamen we in de feestzaal, de gids vertelde ons wat de mensen aten in de middeleeuwen.
Nu was de feestzaal gevuld met glazen kasten waar wapens en harnassen werden tentoongesteld.
We keken vol bewondering naar de grote zwaarden, kruisbogen en harnassen. Zo één harnas weegt meer dan 35 kg. De graaf kon dit alleen maar dragen als hij per paard reed.

Daarna gingen we naar buiten, we liepen achter de kantelen, daar hadden we een prachtig uitzicht over Gent. Opnieuw zagen we dat de muren erg dik waren. We keken door de schietgaten en voelden ons erg veilig tussen de muren van de kantelen.

Vervolgens bezochten we de folterkamer en de kerker. We maten hoe diep de vergeetput was.
In de vergeetput werden mensen die iets misdaan hadden opgesloten totdat de graaf terug kwam. Hij oordeelde dan over hun straf. De put was 15 meter diep.

Terug op het binnenplein speelden we een spelletje uit die tijd. Wie kon het dichtst bij de bal een steentje gooien?

En de winnaar was : Alexander. Hij mocht even op de troon zitten.

Wat hebben we genoten van ons bezoek. Onze fantasie is een beetje werkelijkheid geworden. Toch jammer dat we geen teletijdmachine hebben....... dan hadden we echte graven, ridders, jonkvrouwen en gewone mensen uit deze tijd ontmoet.
Afscheid nemen van onze gids, har bedanken en nog een groepsfoto laten nemen, zo eindigden we onze mooie middag.

Alsook dank aan juf Ruth en Rik onze buschauffeur.